03. september 2018
De allereerste keer dat ik lijm snoof was ik alleen in de poppenhoek. Pieter was kort daarvoor uit de hoek weggegaan toen hij moest huilen om iets stoms. Hij ging tegen de juf zeggen dat ik ruzie had gemaakt maar ikzelf zag het niet zo. Toen hij een prinsessen jurk aandeed had ik gezegd dat hij op zijn zusje leek. Dat was ook zo. Pieter had namelijk een tweelingzusje en die droeg vaak jurken. Dat was de enige reden dat iedereen de tweeling uit elkaar kon halen. Dus ik zei gewoon de waarheid....
29. augustus 2018
Hij was gewoon een kennis van vroeger. Iemand die je ooit regelmatig zag, maar die niet dichtbij genoeg kwam om vriend te worden genoemd. Zo iemand waarbij je bij het groeten twijfelt of je nog een hand gaat geven, of dat hij inmiddels toch de eigenschappen bezat om drie zoenen te mogen ontvangen. Iedere ontmoeting was daarom ongemakkelijk en ik heb ooit overwogen het open te breken. Ik wilde gewoon tegen hem zeggen: Zullen we hier een afspraak over maken? Hij zou dan knikken en het zou nooit...
26. juli 2018
Vandaag deed ik alsof ik een boom was. Ik merkte het al direct toen ik vanochtend opstond dat ik deed alsof ik een boom was. Ik stond stil maar groeide door. Ik stond stevig geworteld in de grond en ik ging nergens heen. Toen ik het aan mijn moeder vertelde vond ze dat ik belachelijk deed. Ze gaf me advies over hoe ik los kon komen uit wat zij noemde een ‘sleur’. Maar ik volgde haar advies niet op want ik vond dat zij belachelijk reageerde en bovendien had ze al veel vaker ongelijk gehad....
25. juli 2018
Ik denk dat ik leid aan existentiële verveling, dacht de man. Deze gedachte kwam voor het eerst bij hem op afgelopen woensdagmiddag, toen hij voor de zoveelste keer boodschappen ging doen met zijn fiets met fietstassen bij de supermarkt iets verder dan loopafstand. De kleine, losse dingen haalde hij altijd te voet bij de kleinere supermarkt om de hoek, maar eens per week fietste hij zestien en een halve minuut naar de grote supermarkt. Daar haalde hij zijn gebruikelijke boodschappen en eens in...
18. juli 2018
Ik had de hele dag het gevoel dat mijn linkerbeen langer was dan mijn rechter. De yoga instructrice had hiervoor nog gewaarschuwd, dat dat zou kunnen gebeuren. Daarom is het de bedoeling een houding altijd de ene kant op te doen, en daarna omgekeerd, de andere kant op. Soms is mijn hoofd tijdens de les een grote wirwar en dit straalt dan door op mijn ledematen. Ik had per ongeluk twee keer de houding links gedaan en het was onomkeerbaar. Ik liep over straat en mijn schouders stonden een beetje...
16. juli 2018
Er marcheert een mierenleger door haar slaapkamer. Ze dacht eerder al dat ze ze kwijt was. Dat ze de plaag in de kiem had gesmoord. Maar de mieren lijken herboren en zijn klaar voor een nieuwe missie. Ze lopen een pad van onder een plint van het kozijn, dwars door de slaapkamer, veilig in een kier van de houten vloer door de gang richting de keuken. Daar gaan ze de hoek om, met een kleine kronkel, en eindigen in en rondom de prullenbak en overal op het aanrecht. Ieder kruimeltje wordt...
11. juli 2018
Kijk ons nou toch zitten hier, zeggen de dames tegen elkaar. Ze zijn naast mij neergeploft op een klein terras dat uitkijkt op een marktplein. Ze hebben de ochtend goed gewinkeld, aan het aantal tassen te zien en aan hun kleding te zien vraag ik me af of dat gewinkel echt nodig was. Ik voel in mijn mondhoek het korstje van de koffie een beetje hard geworden. Ik schraap er met mijn tong langs en proef de bittere smaak van het wonderboontje weer, maar nu zonder melk. De stemmen van de vrouwen...

THEATERMAKER / THEATERDOCENT

Merijn van Beusekom

E: merijn.vanbeusekom@gmail.com

T: 06 159 62 095