Ik vind mijn inspiratie op vele plekken. In muziek, beeld, geluid, tekst en zelfs in de natuur. Op deze pagina zijn mijn favorieten te vinden.

 

ROALD DAHL / QUENTIN BLAKE

 

 Als kind al verslond ik alle boeken van Roald Dahl. Ik verloor me in de verhalen, de personages en de absurditeiten; zij staan voor mij voor de fantasie! De manier waarop Dahl figuren en gebeurtenissen beschrijft prikkelt mijn eigen verbeelding en heeft mij geleerd om met verwondering naar mijn omgeving te kijken.  

 

De illustraties van Quentin Blake maken mij nog steeds vrolijk. Zelfs zijn schetsen springen bijna van het papier af. Ik gebruik zijn prenten graag om tot beweging te komen met (jonge) kinderen.

NILS FRAHM

 

Nils Frahm (1982) is een muzikant en componist opgegroeid in Berlijn. Zijn debuutalbum Solo komt uit  2015 en sindsdien produceerde hij in een recordtempo vele albums, ook in samenwerking met andere muzikanten. Hij is van origine pianist maar hij mixt klassieke elementen vaak met elektronica. Hij staat bekend om zijn minimalistische en experimentele muziek.


 

Sinds ik de muziek van Nils Frahm ken, heb ik het eigenlijk gebruikt voor in mijn theater. Ik gebruik het bij warming ups en tijdens improvisaties en veel van zijn tracks (zoals Corn, Said and Done en Ambre) heb ik gebruik in voorstellingen. Ik luister het ook regelmatig thuis en kan dan heerlijk verdwijnen in melancholie en nostalgie.

 

Zijn muziek geeft mij heel veel, namelijk een sfeer. Daarnaast geef het juist voldoende vrijheid om er de beelden bij te maken die ik zelf wil en voor ogen heb. Het meest bijzondere aan zijn muziek vind ik dat veel van zijn werk ergens blijft hangen tussen optimisme en pessimisme in, tussen verdriet en blijdschap. Hiermee brengt het voor mij vaak precies de juiste tragiek die ik zoek met zich mee, bij bijvoorbeeld en komisch beeld of personage. Of gewoon in mijn leven. Ik raad trouwens ten zeerste aan de beste man een keer live te gaan zien. Een optreden van hem zal je ongetwijfeld in je ziel raken en zijn muziek zal je nooit meer loslaten.

 

 

MIRANDA JULY

 

Miranda July is een Amerikaanse filmmaker, actrice, artiest en schrijfster. Ze maakte o.a. de films 'Me and you and everyone we know' en 'The future'. Daarnaast schreef ze de verhalenbundel 'Niemand hoort hier meer dan jij''  en verscheen enkele jaren geleden haar debuutroman 'De eerste foute man'. 

 Met name haar verhalenbundel blijft mij inspireren. Ik verbaas me iedere keer weer over hoe July een simpele handeling kan omschrijven die zoveel verdriet of tragiek uit kan dragen. Haar verhalen gaan vrijwel altijd over de mens in zijn puurste vorm; de mens die fouten maakt, de mens die ervaart, de mens die dingen overkomt. 

 

Humor en tragiek liggen in mijn optiek heel dicht bij elkaar en Miranda July weet ook dat goed in haar verhalen te vatten. Met ontzettend veel zelfspot en zwarte humor toont zij zichzelf als mens en perfomer aan de wereld. Heel persoonlijk, maar daardoor kan ik mijzelf als absurde mens juist heel vaak herkennen.

 

Ik deed zevenentwintig stappen en toen bleef ik staan. Naast de Jeneverbesstruik. Schoonheidssalon Lam Kien bevond zich voor me, en mijn voordeur bevond zich achter me. Het is geen pleinvrees, want ik ben eigenlijk niet bang om het huis te verlaten. De angst slaat zevenentwintig stappen van het huis toe, precies bij de jeneverbesstruik. Ik heb hem bestudeer en heb vastgesteld dat het geen echte struik is, en ik heb deze theorie verworpen, en ik heb ales gedaan wat ik kon om me niet om te draaien en naar huis te gaan, zelfs als ik daar voor altijd zal moeten staan. Ik eas een paar oneetbare jeneverbessen aan het eten toen de deur van Lam Kien openging en er een kleine jonge tevoorschijn kwam. Misschien Lam Kiens zoon, Billy Kien. Of misschien was Lam Kien helemaal geen naam, maar een vertaling voor het woord 'Schoonheidssalon' of 'Manicureparadijs'. De kleine Kien bleef bij de deur staan en ik bleef bij mijn zevenentwintigste stap. Hij leek te wachten tot ik een voorwaartse beweging zou maken, wie niet.  Fragment uit Niemand hoort hier meer dan jij (2007), De jongen van Lam Kien

 

MONTY PYTHON

 

Volledige naam Monty Python's Flying Circus is een Britse komediegroep waar o.a. John Cleese onderdeel van is. De groep startte in de jaren '60 waar zij de ongeschreven regels van komedie aan hun laars lapten. Zo kozen zij er bijvoorbeeld bewust voor om sketches zonder punchline te maken, waar de bekende zin 'And now for something completely different' uit voortkwam.

 

Ik ben opgegroeid met Monty Python en zag mijn vader vroeger van de bank rollen van het lachen. Zo heb ik, denk ik, geleerd dat je ook mag en kunt lachen om dingen die fout gaan en pijnlijk zijn. Dat is een stukje relativering. 

 

Al snel was ik fan van de absurde en vreselijk flauwe humor die de mannen tentoon stelden in hun sketches (en in hun films!) met John Cleese als opvallende frontman. Zijn fysiek is zo frappant dat hij mij direct opviel. Hij is voor mij een boegbeeld van iemand die spelend door het leven gaat. Hij lijkt de zinloosheid van het bestaan compleet te omarmen en laat dit zien via absurde spelactiviteiten.

 

Fragment uit 'Monty Python and the Holy Grail'  (1975)

 

THEATERMAKER / THEATERDOCENT

Merijn van Beusekom

E: merijn.vanbeusekom@gmail.com

T: 06 159 62 095